Średniowiecze: Kwiatki Świętego Franciszka
powrót »
Zbiór legend z życia świętego i jego towarzyszy. Zaczynają się hymnem, którego autorem jest św. Franciszek.
Hymn pochodzi z 1225r. a ukończony został s 1226r. Tytuł zapowiada pochwałę świata i Boga.
Elementy dzieła stworzenia:
1.brat słońce-piękne, promienne,
2.brat księżyc i siostry gwiazdy-cenne, jasne, piękne,
3. brat wiatr, powietrze,
4. siostra woda-pożyteczna, pokorna, cenna, czysta,
5. brat ogień-piękny, radosny, silny i mocny,
6. matka ziemia-żywi nas i chowa.
Święty Franciszek określa życie ludzkie jako pełne słabości, utrapienia i grzechu. Podkreśla, iż śmierć dosięgnie wszystkich.
W zakończeniu autor daje przestrogę dla grzeszników. Ostatnie słowa to wezwanie do wszystkich by pokornie służyli Panu i byli mu wdzięczni.
Utwór przejawia optymizm, radość z życia i aprobatę wszystkich jego aspektów.
Św. Franciszek żył w latach 1182-1226. Właściwie nazywał się Gioranni Bernardone. Był jedynakiem. Po wojnie św. Franciszek opuszcza dom rodziny, odbudowuje ruiny kościoła, pragnie także pomagać biednym i chorym. Opracował dla swych uczniów i zwolenników regułę wędrownego zakonu żebraczego-Franciszkanów. Zakon w 1223r. został zatwierdzony przez papieża.
Cechy postawy franciszkańskiej:
1. Pokora-"jestem tak mały, że mogę zmieszać się z pyłem"-Franciszek nie pragnie rozgłosu ani sławy
2. Ubóstwo - oddaje sukno ze sklepu ojca, pieniądze, własne ubrania biednym, na siebie wkłada stare łachy. Nie chce żyć jak ojciec i pomnażać bogactwa kosztem innych ludzi.
3. Miłość bliźniego-każdy człowiek jest jego bratem lub siostrą, wszystkim co miał podzielił się z innymi
4. Miłość do świata, przyrody-powtarzał, że jego domem jest cały świat, czuł się częścią natury, kochał wszystkie stworzenia, dążył do wewnętrznej doskonałości.
powrót »