Epoka: Oświecenie
Oświecenie - wiek rozumu, powrotu do ideałów klasycznych. Wszechstronny rozwój nauki, rozwój prasy, szkolnictwa i norm klasycznych w sztuce. Rozumowe i doświadczalne pojmowanie i badanie zjawisk. W tym czasie we Francji wybuchła Wielka Rewolucja Francuska. W Polsce - reformy ustrojowe (Sejm Wielki, Konstytucja 3 Maja), gospodarcze, edukacyjne, w końcu kolejne rozbiory. Nazwa wywodzi się od "światła". Osiemnastowieczni myśliciele nazwali swój wiek oświeconym po "ciemnocie" baroku, mieli zaś na myśli oczywiście "światło rozumu" - najwyżej cenionej wówczas wartości. I taka nazwa utrwaliła się na zawsze. Najbardziej charakterystycznymi cechami oświecenia są: 1. Wiara w możliwości rozumu 2. Krytycyzm (nieprzyjmowanie za prawdziwe żadnych twierdzeń, jeśli nie zostaną udowodnione) 3. Uznanie wiedzy i wykształcenia za jedną z najwyższych wartości 4. Dostrzeżenie niesprawiedliwości ustroju feudalnego i głoszenie konieczności reform Ramy czasowe: od 1740 (założenie Collegium Nobilium przez ks. Sz. Konarskiego) do 1822 (wydanie tomu "Poezji" Adama Mickiewicza).
Materiały powiązane z epoką: